حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٥

١ . الكافى : معاوية بن وَهْب مى گويد: از امام صادق عليه السلام درباره ذكر جمله «الصلاة خير من النوم» در اذان و اقامه پرسيدم . فرمود : «ما از چنين چيزى خبر نداريم [ و قبولش نداريم ]» . [١] ٢ . المصنَّف، عبد الرزّاق : ابن جُرَيج [گفت] : عمرو بن حفص به من خبر داد كه سعد [مؤذّن] ، نخستين كسى بود كه گفت : «الصلاة خير من النوم» و اين ، در خلافت عمر بود ... . [عمر] گفت : بدعت است ؛ امّا بعدها آن را آزاد گذاشت . بلال براى عمر ، اذان نگفت . [٢] ٣ . المصنَّف، عبد الرزّاق : حسن بن مسلم به من خبر داد كه مردى ، از طاووس ـ كه با عدّه اى نشسته بود ـ پرسيد : اى ابو عبد الرحمان! از چه زمانى جمله «الصلاة خير من النوم» گفته شد؟ طاووس گفت : اين جمله در زمان پيامبر خدا گفته نشد ؛ بلكه بلال ، در زمان ابو بكر و پس از وفات پيامبر صلى الله عليه و آله ، آن را از مردى كه مؤذّن نبود ، شنيد و آن را از او گرفت و در اذان گفت .[ حكومتِ ] ابو بكر ، چندان نپاييد و عمر كه آمد ، گفت : «كاش بلال را از اين چيزى كه به وجود آورد ، نهى كنيم!»؛ ولى گويا فراموش كرد كه چنين كند . پس مردم تا به امروز ، اين جمله را در اذان مى گويند . [٣] ٤ . جامع المَسانيد : از ابراهيم روايت شده كه گفت : از ابو حنيفه درباره «الصلاة خير من النوم» پرسيدم . گفت : «اين از چيزهايى است كه مردم ، [پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ]بدعت