حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٩
٢ / ٢
حكمت تشريع اذان
٧٢٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اذانِ نخستين ، براى اين قرار داده شد كه نمازگزاران، براى نمازشان آماده شوند . پس هر گاه بانگ اذان را شنيديد ، وضوى كامل [١] بگيريد.
٢ / ٣
بندهاى اذان
٧٢٢٢.معانى الأخبار ـ به نقل از محمّد بن حنفيّه ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله شبى كه به آسمان برده شد ، چون به آسمان ششم رسيد ، فرشته اى از آسمان هفتم فرود آمد كه تا پيش از آن روز ، هرگز فرود نيامده بود ، و گفت : اللّه أكبر ، اللّه أكبر . خداوند عز و جل فرمود : «من چنينم» . فرشته گفت : أشهد أن لا إله إلّا اللّه . خداوند عز و جل فرمود : «من چنينم ؛ معبودى جز من نيست» . فرشته گفت : «أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه . و خداوند عز و جل فرمود : «[محمّد] بنده و امين من در ميان خلق من است . با انتخاب او به پيامبرى ام ، او را بر بندگانم برگزيدم» . فرشته گفت : حىَّ على الصلاة . خداوند عز و جل فرمود : «نماز را بر بندگانم واجب ساختم و آن را آيينى براى خود قرار دادم» . فرشته گفت : حىَّ على الفلاح . خداوند عز و جل فرمود : «آن كه به سوى نماز روانه شود و براى خشنودىِ من ، بر آن مواظبت كند ، رستگار است» . فرشته گفت : حىَّ على خير العمل . خداوند عز و جل فرمود : «نماز ، برترين و پاك ترينِ اعمال در نزد من است» . فرشته گفت : قد قامت الصلاة . پس پيامبر صلى الله عليه و آله جلو قرار گرفت و پيشْ نماز آسمانيان شد و از آن روز ، شرافت پيامبر صلى الله عليه و آله به كمال رسيد.
[١] . وضوى كامل گرفتن ، به اين است كه شخص ، مطابق آنچه خداوند متعال واجب كرده و طبق آنچه پيامبر خدا سنّت نهاده است ، وضو بگيرد .