حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٧
٤ / ٣
پاداش نيّت خوب
٧١٤٣.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از انَس بن مالك ـ: پيامبر خدا فرمود: «شما در مدينه افرادى را به جا گذاشتيد كه هيچ راهى را نرفتيد و هيچ انفاقى نكرديد و هيچ وادى اى را نپيموديد، مگر آن كه آنان نيز با شما بودند». گفتند: اى پيامبر خدا! چگونه با ما بودند، در حالى كه در مدينه هستند؟ فرمود: «عذر، آنها را نگه داشت (مانع آمدن آنها با شما شد)».
٧١٤٤.كنز العمّال ـ به نقل از زبير بن عوام ـ: [در راه بازگشت از تبوك] پيامبر خدا فرمود: «افرادى را در مدينه باقى گذاشتيم كه هيچ وادى اى را نپيموديم و بر هيچ تپّه اى بالا نرفتيم و در هيچ سراشيبى قدم نگذاشتيم ، مگر اين كه آنان نيز با ما بودند». اصحاب گفتند: چگونه با ما هستند، در حالى كه حضور پيدا نكردند؟ فرمود: «نيّت هايشان [با ماست]» .
٧١٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! قصد كار نيك كن ، هر چند انجامش ندهى ، تا از غافلان نوشته نشوى.
٧١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به بستر خود برود و نيّتش اين باشد كه نماز شب بخواند، امّا خوابش ببرد تا صبح شود، آنچه در نيّتش بوده، براى او نوشته مى شود و خوابش صدقه اى از جانب پروردگارش براى اوست .
٧١٤٧.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از مَعْن بن يزيد ـ: پدرم يزيد ، چند دينارى كنار گذاشت تا صدقه بدهد و آنها را نزد مردى در مسجد گذاشت. من آمدم و آن دينارها را گرفتم و پيش پدرم بردم. پدرم گفت: به خدا سوگند كه تو مقصود من نبودى. ما اختلاف خود را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برديم. ايشان فرمود: «تو ـ اى يزيد ـ طبق نيّتت پاداش داده مى شوى و تو ـ اى مَعْن آنچه گرفته اى، از آنِ توست» .