٦٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زشتگويى (زشت كردارى) هرگز در چيزى نيست ، مگر اين كه آن را عيبناك مى گرداند ، و حيا هرگز در چيزى نيست ، مگر اين كه آن را مى آرايد .

٦٦٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند، شخص باحياى با عزّتِ نفْس را دوست دارد و با بدزبانِ گداى سِمِج، دشمن است .

٦٦٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر فُحش (زشتى در گفتار و كردار) مخلوقى بود، هر آينه، بدترينِ مخلوقات خدا بود.

٦٦٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر دشنام تجسّم يابد، بى گمان، بدتركيب خواهد بود.

٦٦٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يكى از بدترين بندگان خدا، كسى است كه به سبب بدزبانى و دشنام گويى اش، همنشينى با او ناخوشايند باشد.

٦٦٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از بدترينِ مردمان، كسى است كه مردم از ترس ناسزاگويى او، وى را ترك كنند.

٦٦٦٧.امام على عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «خداوند، بهشت را بر هر ناسزاگوىِ بدزبانِ بى شرمى كه باكى ندارد چه مى گويد و چه مى شنود، حرام كرده است؛ زيرا اگر وارسى كنى، خواهى يافت كه يا زِنازاده است يا شيطان در نطفه او شريك بوده است». گفته شد : اى پيامبر خدا! آيا شيطان در مردم هم شريك مى شود؟ فرمود : «آرى. مگر اين سخن خداوند عز و جل [به شيطان] را نخوانده اى كه : «و در اموال و فرزندان ايشان، شريك شو» ؟».

٦٦٦٨.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «آيا شما را خبر ندهم كه كم شباهت ترين شما به من كيست؟». گفتند : چرا، اى پيامبر خدا! فرمود : «ناسزاگوىِ بددهنِ بدزبان...» .