حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٧
فصل چهل و هفتم : تكلّف
٤٧ / ١
نكوهش تكلّف [١]
قرآن
«بگو: «مزدى بر اين [ رسالت ] از شما طلب نمى كنم ، و من از كسانى نيستم كه چيزى از خود بسازم [ و به خدا نسبت دهم ]»» .
حديث
٧٠٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ: به من رحم فرما، تا در كارهاى بيهوده، خود را به تكلّف (زحمت بيهوده) نيندازم.
٧٠٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ما گروه پيامبران و امانتداران و پرهيزگاران، از تكلّف (به زحمت انداختن ديگران) به دوريم.
٧٠٠٥.امام على عليه السلام : مسلمانان، به پيامبر خدا گفتند: اى پيامبر خدا! اگر كسانى از مردم را كه بر آنان چيره گشتى، به پذيرفتن اسلامْ مجبور مى كردى، تعداد ما افزون مى شد و در برابر دشمنمان نيرومند مى شديم. پيامبر خدا فرمود: «حاضر نيستم خداوند عز و جل را با بدعتى ديدار كنم كه درباره آن، چيزى به من نفرموده است «و من از كسانى نيستم كه چيزى از خود بسازم [و به خدا نسبت دهم] » » .
[١] . تكلّف در عربى يعنى : خود و ديگران را به زحمت انداختن ؛ زحمت بيهوده كشيدن ؛ بدعت گذاشتن در احكام خداوند ؛ از خود ، چيزى ساختن و به خدا نسبت دادن . م .