حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٦٩
٦٩٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى پيوسته تكبّر مى ورزد و پيش مى رود، تا جايى كه از شمار گردنكشانْ قلمداد مى شود و بر سرش آن مى آيد كه بر سرِ آنان آمد.
٦٩٢٩.امام على عليه السلام ـ در بيان فضيلت پيامبر خدا ـ: خداوند ، در زمانى او را برانگيخت كه مردم در وادى حيرت، گم راه بودند و در فتنه و فساد ، دست و پا مى زدند. هوس ها، آنها را شيفته [و منحرف ]كرده بود و كبر، به لغزششان كشانده بود.
٦٩٣٠.امام صادق عليه السلام : تكبّر، گاهى در دون پايه ترين افراد مردم از هر قشرى يافت مى شود... . روزى پيامبر خدا از يكى از كوچه هاى مدينه مى گذشت. زن سياهى در وسط كوچه، سِرگين جمع مى كرد. به آن زن گفتند: از سر راه پيامبر خدا ، كنار برو. زن گفت: راه، پهن است. يكى از مردم خواست او را كنار بزند كه پيامبر خدا فرمود: «رهايش كنيد. او زن متكبّرى است».
٤٣ / ٢
كِبريا ، مخصوص خداست
قرآن
«اوست خدايى كه جز او معبودى نيست؛ همان فرمان رواى پاك سلامت بخش، و ايمنى بخش [كه] نگهبان، شكست ناپذير ، درهم كوبنده ، صاحب كبريا و عظمت . پاك است خدا از آنچه [با او ]شريك مى گردانند» .
حديث
٦٩٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جز اين نيست كه كبريا، ويژه خداوندِ پروردگار جهانيان است.
٦٩٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل مى فرمايد: «كبريا، رداى من است و بزرگى، تن پوش من. پس هر كه بر سر يكى از اينها با من بستيزد، او را در آتش مى افكنم».