٦٨٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه با مردم معامله كند و به آنان ستم نكند و با آنان سخن بگويد و دروغ نگويد و وعده شان دهد و خُلفِ وعده نكند، او از كسانى است كه جوان مردى اش كامل و عدالتش آشكار است و برادرى كردن با او واجب و غيبت كردنش حرام است.

٣٩ / ٦

كسى كه غيبتش رَواست

قرآن

«خداوند، بانگ برداشتن به بدزبانى را دوست ندارد، مگر [ از ] كسى كه بر او ستم رفته باشد؛ و خدا شنواىِ داناست» .

«و از هر سوگندخورنده فرومايه اى فرمان مبر، [ كه ] عيبجوست و براى خبرچينى گام برمى دارد » .

حديث

٦٨٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چهار نفرند كه غيبت كردن از آنها غيبت نيست : فاسقى كه فسق خود را آشكار مى سازد؛ پيشواى دروغگويى كه اگر خوبى كنى، سپاس گزارى نمى كند و اگر بدى كنى، نمى بخشد؛ كسانى كه از سرِ شوخى فحشِ مادر مى دهند؛ و كسى كه از جماعت مسلمانان، كناره گيرد و بر امّت من عيب گيرد و به روى آنها شمشير بكشد.

٦٨٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه نفرند كه بدگويى از آنها غيبت نيست : كسى كه گناه خود را آشكارا انجام دهد؛ كسى كه در داورى (حكومت) بى عدالتى ورزد؛ و كسى كه گفتارش خلافِ كردارش باشد.