نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٨٦
خلاصه عصمت عبارت است از مصونيت از گناه و اشتباه و آن دو قسم است: عصمت در تلقى و ابلاغ وحى و عصمت از گناه در مقام عمل و دليل عصمت در تلقى و ابلاغ وحى آن است كه اگر وحى سالم به دست بشر نرسد، خلاف حكمت خداوند (لزوم هدايت انسانها) است. و همين طور حكمت خداوند اقتضا مىكند كه فرشتگان دست اندركار وحى معصوم باشند و نيرومند، تا وحى را سالم و دست نخورده به پيامبر برسانند. نتيجه اين كه با توجه به علم نامحدود الهى نمىتوان احتمال داد كه واسطههاى خطاكارى براى وحى برگزيده كه از خطاهاى آنها آگاه نبوده است و نيز با توجه به قدرت خداوند نمىتوان احتمال داد كه نتوانسته وحى خود را از تحريف حفظ كند و با توجه به حكمت خداوند نمىتوان احتمال داد كه نخواسته وحيش سالم به دست بشر برسد.
پرسش ١- عصمت چيست؟
٢- اقسام عصمت كدامند؟
٣- علم و قدرت و حكمت خداوند نسبت به وحى چه اقتضايى دارند؟
٤- مراتب نزول وحى چيست؟