نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٠
راهنمايى ويژه خداوند دارد؛ زيرا انسان با استفاده از نيروى حواس و انديشه مىتواند نيازهاى مادّى زندگى را تأمين كند امّا تحصيل سعادت ابدى و رفع نيازهاى روحى، آشنايى با حقايق هستى و حيات ابدى بشر و لوازم آن را كه غير محسوس و نامشهودند اقتضا مىكند و از راه حس و عقل نمىتوان به اين حقايق دست يافت؛ بنابراين آگاهى بشر ازغيب ضرورت دارد و راههاى حسى و عقلى براى اين آگاهى كافى نيست و بايد راهى براى علم غيب وجود داشته باشد. از سوى ديگر آشنايى با عالم غيب، تواناييها و شايستگيهاى ويژهاى را مىطلبد كه تشخيص آن نيز از عهده بشر خارج است و خدا به هر كس بخواهد و شايسته بداند علم غيب عنايت مىكند.
- دليل نقلى:
از آيات متعددى از قرآن به علم غيب پيامبران الهى اشاره شده است از جمله، «عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ احَداً الَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ» «١» خداوند داناى نهان است پس غيب خود را بر كسى آشكار نمىكند جز براى پيامبرى كه او را پسنديده است.
در اين جا به پارهاى از موارد علم غيب مىپردازيم:
علم به معارف و احكام الهى: معارف الهى براى بشر، غيب و دست نيافتنى است مگر توسط پيامبران كه خدا آنان را از اين معارف آگاه مىسازد و سپس آنان معارف الهى را به بشر مىرسانند. قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد:
«وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبى مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ» «٢» و خدا بر آن نيست كه شما را از غيب بياگاهاند ولى برخى از پيامبرانش را كه خود بخواهد بر مىگزيند.
«هُوَ الَّذى بَعَثَ فِى الْامِّيينَ رَسُولًا مِنهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ اياتِهِ وَ يُزَكيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ» «٣» او خدايى است كه در ميان مردمان درس نخوانده و بىسواد، پيامبرى را از خودشان