ابوالبشر آغاز و با حضرت محمد بن عبدالله (ص) پايان يافته است. حضرت رضا (ع) از پدران گرامى‌اش از رسول اكرم (ع) نقل مى‌كند كه فرمود:
«خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِاةَ الْفِ نَبِىٍّ وَارْبَعَةَ وَعِشْرينَ الْفَ نَبِىٍّ انَا اكْرَمُهُمْ عَلَى اللَّهِ وَ لا فَخْرَ ...» «١» خداوند ١٢٤٠٠٠ پيامبر آفريده، من گراميترين آنان نزد خدا هستم و فخر فروشى نمى‌كنم.
امام سجاد (ع) فرمود:
«مَنْ احَبَّ انْ يُصافِحَهُ مِاةُ الْفَ نَبِىٍّ وَ ارْبَعَةَ وَ عِشْروُنَ الْفَ نَبِىٍّ فَلْيَزُرْ قَبْرَ ابى عَبْدِاللَّهِ الْحُسَيْنِ فِى النِّصْفِ مِنْ شَعْبانَ ...» «٢» كسى كه دوست دارد ١٢٤٠٠٠ پيامبر با او مصافحه كند پس در نيمه شعبان قبر امام حسين (ع) را زيارت كند.
پيامبران اولوالعزم‌ پيامبران اولوالعزم آنهايى هستند كه داراى كتاب و شريعت مستقل هستند و ماموريت يافته‌اند كه مردم را بر اساس آن هدايت كنند، در حالى كه پيامبران غير اولى‌العزم آنهايى هستند كه داراى كتاب و شريعت مستقل نيستند. «٣» در قرآن گروهى از پيامبران خدا به عنوان «اولواالعزم» معرفى شده‌اند.
«فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ اولُواالْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» «٤» پس صبر كن همان طورى كه پيامبران اولواالعزم صبر كردند.
در آيه‌اى از قرآن به انحصار پيامبران اولواالعزم و صاحب شريعت در پنج نفر اشاره شده است: