نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٥٢

«شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصّى‌ بِهِ نُوحاً وَ الَّذى اوْحَيْنا الَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ ابْراهيمَ وَ مُوسى وَ عيسى‌ انْ اقيمُوا الدينَ وَ لاتَتَفَرَّقُوا فيهِ» «١» خداوند براى شما از دين شريعتى را قرار داد كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم كه دين را بر پا داريد و در آن ايجاد تفرقه نكنيد.
ابن ابى يعفور مى‌گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود:
«سادَةُ النَّبيينَ وَ الْمُرْسَلينَ خَمْسَةٌ وَ هُمْ اولُواالْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ عَلَيْهِمْ دارَتِ الرُّحى‌: نُوحُ وَ ابْراهيمُ وَ مُوسى‌ وَ عيسى‌ وَ مُحمَّدٌ (ص)» «٢» اشرف و آقاى انبيا و مرسلين پنج نفرند كه آنان پيامبران اولواالعزمند و سنگ آسياب نبوت و شريعت و دين، به دور آنان مى‌چرخد، آنان عبارتند از: نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد (ص).
ازاين روايت استفاده مى‌شود كه اين پنج نفر صاحب كتاب و شريعت بوده‌اند و بقيه پيامبران معاصر يا متاخر، پيرو آنان بوده و مامور تبليغ شريعت آنان بوده‌اند تا هنگامى كه يكى ديگر از پيامبران اولواالعزم مبعوث به رسالت شود و كتاب و شريعت جديدى بياورد. امام رضا (ع) فرمود: همانا پيامبران اولواالعزم از آن جهت اولواالعزم ناميده شده‌اند، كه آنان صاحبان شريعت و آورنده واجبات الهى بوده‌اند، زيرا هر پيامبرى كه بعد از حضرت نوح بود پيرو شريعت او بود تا آن كه زمان حضرت ابراهيم خليل فرا رسيد و هر پيامبرى كه معاصر ابراهيم يا بعد از او بود پيرو كتاب او بود تا آن كه زمان موسى فرا رسيد و هر پيامبرى كه در زمان موسى و بعد از او بود پيرو كتاب او بود تا آن كه زمان حضرت عيسى (ع) فرا رسيد هر پيامبرى كه معاصر عيسى و بعد از او بود پيرو كتاب او بود تا زمان پيامبر ما محمد (ص). پس اين پنج نفر اولواالعزمند و آنان برترين انبيا و پيامبرانند و