نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٥
درس پانزدهم ولايت تكوينى و تشريعى پيامبران «ولايت تكوينى» عبارتاست از قدرت تصرف موجودى در وجود موجود ديگر.
«ولايت نبوت عامه ١١٢ درس شانزدهم موافقان و مخالفان انبيا تشريعى» عبارت است از حق تصرفى كه خداوند براى كسى نسبت به فرد يا افرادى در امور مربوط به مال و ياجان نيز قرار مىدهد؛ البته نه براى اين كه نفعى عايد متصرف گردد بلكه براى اين كه صاحب ولايت تشريعى به نفع مولى عليه خود تصرف نمايد و از اين رو مىشود گفت كه ولايت تشريعى سلطه نفع رسانى است و آن مراتبى دارد كه كاملترين مرتبه آن را خداوند براى بندگان برگزيده خودش از پيامبر و وصى پيامبر قرار داده است.
سؤال: آيا ولايت تكوينى براى انبيا امكان دارد؟
پاسخ: انسان استعداد آن را دارد كه قدرت تصرف در موجوداتى از جهان را داشته و آنها را تغيير دهد؛ مهم اين است كه بتواند اين كار را با استفاده از قدرت روحى خود انجام دهد؛ مرتاضان با انجام رياضتهاى خاص، به اين قدرت روحى دست مىيابند و مىتوانند با متمركز كردن نگاه خود بر روى اشياء، تصرفاتى در آنها انجام دهند؛ به عنوان مثال مىتوانند قطار در حال حركت را متوقف كنند. بنابراين امكان تصرف در اشياء ديگر براى انسانها وجود دارد و امر محالى نيست بويژه براى انبياى الهى كه بندگان برگزيده خدا هستند و خدا مىتواند قدرت فوق العاده تصرف در ساير موجودات جهان را به آنها عطا كند.
بايد بررسى كرد كه علاوه بر امكان ولايت تكوينى آيا دلايلى براى ثبوت اين ولايت براى پيامبران وجود دارد يا خير؟
رساترين دليل بر ثبوت ولايت تكوينى براى انبيا، انجام گرفتن معجزه به دست آنهاست كه در هر زمان مردم عصر آن پيامبر شاهد بودهاند. لازم به ذكر است كه ولايت