درس ششم: مسائلى در بحث نبوت‌ تفاوت بين نبى و رسول‌ قرآن كريم پيامبران را گاهى به نام نبى و گاهى به نام رسول مى‌خواند. «رسول» كسى است كه داراى رسالتى است و از طرف كسى به سوى ديگرى فرستاده مى‌شود. بطور يقين عده‌اى از انبيا، از طرف خداوند رسالتى براى مردم داشتند كه بايد آن را به مردم ابلاغ مى‌كردند. «نبى» به معناى با خبر از چيزى كه ديگران از آن خبر ندارند و در عرب متنبى را پيشگو مى‌گويند. مطلب ديگر اينكه نبى از جهت مصداق، اعم از رسول است هر چند از نظر مفهوم متباينند يعنى همه پيامبران داراى مقام نبوت بوده‌اند، ولى مقام رسالت اختصاص به گروهى از ايشان داشته است و بطور طبيعى مقام آنان بالاتر از مقام ساير انبيا خواهد بود؛ چنان كه خود رسولان هم از نظر مقام و فضيلت يكسان نبوده‌اند و بعضى از ايشان به مقام امامت نيز مفتخر شده‌اند.
«تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ» «١» بعضى ازآن پيامبران رابربعضى ديگر برترى داديم.
در بعضى از روايات آمده كه «نبى» كسى است كه فرشته وحى را در خواب ببيند و در بيدارى فقط صداى او را بشنود؛ در حالى كه «رسول» فرشته وحى را در حال بيدارى هم مى‌بيند.