نزاده و زاده نشده است.
«وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ» «١» و گفتند خداوند فرزندى گرفته است، در حالى كه او منزه است (فرزندى ندارد).
پس ممكن است خداوند پيامبرى را بفرستد و راه حق را نيز به مردم نشان دهد و كتابى براى آنان نازل كند، اما آن كتاب تحريف شود.
بعضى از آيات قرآن بيانگر اين مطلب است كه علماى اهل كتاب مطالبى را پنهان كرده و به مردم نمى‌گفتند و به خاطر منافع خودشان اختلافاتى در بين مردم ايجاد كرده بودند. از اين رو، خداوند پيامبرى فرستاد تا اختلافات را رفع كند و غبار تحريف از چهره دين حق بزدايد:
«يا اهْلَ الْكِتابِ قَدْ جائَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثيراً مِمَّا كُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتابِ» «٢» اى اهل كتاب! پيامبر ما به سويتان آمد تا موارد زيادى را كه از كتاب پنهان مى‌كرديد، براى شما بيان كند.
پيداست كه اگر بخشى از مطالب يك نوشته كتمان شود، بخش باقيمانده كل مقاصد نويسنده را منعكس نمى‌كند و همان نتيجه تحريف و تغيير الفاظ را مى‌دهد.
٦- مبارزه با مفاسد رايج‌ همه انبيا يك هدف مشتركى داشتند و آن دعوت به پرستش خداى يگانه بود همچنين كلياتى را براى هدايت مردم بيان مى‌كردند ولى در كنار آن به مفسده خاص زمان خود نيز توجه داشتند. به عنوان نمونه، قرآن در كنار داستان حضرت شعيب، مسأله كم فروشى را كه فساد رايج زمان ايشان بوده ذكر مى‌كند.
حضرت شعيب به مردم «ايكه» «٣» فرمود: