نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٧٠

وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتى مِنْ بَعْدِى اسْمُهُ احْمَدُ» «١» به ياد آر وقتى را كه عيسى پسر مريم گفت: اى بنى اسرائيل، من پيامبر و فرستاده خدا به سوى شما هستم و تصديق كننده توراتم كه در پيش رويم است و بشارت دهنده‌ام به پيامبرى كه بعد از من مى‌آيد و نام او احمد است.
در آيه ديگرى فرمود:
«الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الْامِّىَّ الَّذى‌ يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِى التَّوْريةِ وَ الْانْجيلِ» «٢» آنانى كه از پيامبر امى (درس نخوانده) پيروى مى‌كنند كه او را نزد خودشان در تورات و انجيل نوشته مى‌يابند.
همان طورى كه آموختيم بايد اين بشارت و معرفى بگونه‌اى باشد كه قابل اشتباه نباشد. از اين رو، قرآن مى‌گويد:
«الَّذينَ اتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ ابْنائَهُمْ» «٣» آنهايى كه كتابشان داديم او را (پيامبر اسلام) مى‌شناسند بطورى كه پسران خود را مى‌شناسند.
مى‌دانيم كه تورات و انجيل تحريف شده‌اند امّا عجيب اين است كه در همين تورات و انجيل تحريف شده، (با همه تلاشهايى كه براى محو كردن اين گونه بشارتها به عمل آمده) نكته‌هايى يافت مى‌شود كه حجت را بر حقجويان تمام مى‌كند؛ چنان كه بسيارى از علماى يهود و نصارا كه طالب حق و حقيقت بودند، با استفاده از همين نكات و بشارات، هدايت شدند و به دين مقدس اسلام ايمان آوردند. «٤» البته اين راه در مورد اولين پيامبر امكان ندارد و نيز اختصاص به مردمى دارد كه پيامبر