نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٤٦
«اوْفُوا الْكَيْلَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الُمخْسِرينَ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقيمِ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ اشْيائَهُمْ» «١» حق پيمانه را ادا كنيد (كم فروشى نكنيد) و خسارت زننده نباشيد با ترازوى درست وزن كنيد و حق مردم را كم نگذاريد.
همچنين در زمان حضرت لوط، فساد خاصى شايع شده بود كه حضرت با آن به مبارزه برخاست، يا حضرت ابراهيم و پيامبر اسلام (ص) كه بتها را شكستند.
٧- حكومت و قضاوت انبيا علاوه بر آن كه اصل حكم خدا را به مردم مىرساندند، بر اساس آن حكم در ميان مردم قضاوت مىنمودند. حضرت داوود از كسانى بود كه بطور رسمى از طرف خداوند براى قضاوت تعيين شد.
«يا داوُدُ انَّا جَعَلْناكَ خَليفَةً فِى الْارْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ» «٢» اى داوود، ما تو را در روى زمين خليفه قرار داديم پس بين مردم به حق حكم كن.
بعضى از انبيا مقام بالاترى داشتهاند يعنى بطور رسمى رئيس حكومت و جامعه بودند و مردم مىبايست از آنان اطاعت مىكردند، مثل حضرت سليمان و پيامبر اسلام.
قرآن درباره سليمان مىگويد:
«قالَ رَبِّ اغْفِرْلى وَهَبْ لى مُلْكاً لا يَنْبَغى لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدى» «٣» سليمان گفت: پروردگارا، مرا بيامرز و به من يك سلطنت و فرمانروايى عنايت كن كه بعد از من سزاوار هيچ كس نباشد.
اين خواسته حضرت سليمان نيز بر آورده شد و حتّى جنّيان، پرندگان و عوامل طبيعى مانند باد به فرمان او درآمدند.