نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٥٤
آب خاصّى وارد مىشود. و از اين رو به هر پيامبرى كه خداوند مبعوث كرده و به هر كتابى كه نازل شده، بايد ايمان آورد و اگر كسى تسليم خداست، بايد به هر چه كه او نازل كرده ايمان بياورد و انكار و تكذيب يك پيامبر به منزله انكار و تكذيب همه پيامبران است. البته وظيفه عملى هر امتى و در هر زمانى، پيروى از دستورهاى پيامبر همان امت و همان زمان است. خداوند متعال در قرآنش چنين دستور مىدهد:
«قُولُوا امَنَّابِاللَّهِ وَ ما انْزِلَ الَيْنا وَ ما انْزِلَ الى ابْراهيمَ وَ اسْماعيلَ وَاسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَالْاسْباطَ وَ ما اوتِىَ مُوسى وَ عيسى وَ ما اوتِىَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ احَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ» «١» بگوييد: ما به خدا ايمان آورديم و به آنچه بر ما نازل شده و به آنچه بر ابراهيم و اسماعيل واسحاق و يعقوب و پيامبران اسباط بنى اسرائيل نازل گرديده و (همچنين) به آنچه به موسى و عيسى و پيامبران (ديگر) از طرف پروردگار داده شده است و ما هيچ فرقى ميان آنها نمىگذاريم و در برابر فرمان خدا تسليم هستيم.