نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٣٧
زندگى برخوردار بوده و بر اثر ناسپاسى و غرور و استكبار و ستم به ديگران به پستترين درجات شقاوت سقوط كرده است.
و درباره اينكه چرا انبياى الهى براى پيشبرد مقاصدشان از قدرت صنعتى و اقتصادى و نظامى استفاده نكردند، بايد گفت: هدف انبيا فراهم كردن زمينه براى انتخاب آگاهانه و آزادانه مردم است و اگر مىخواستند با توسل به قدرتهاى غير عادى قيام كنند، رشد معنوى و تكامل آزادانه براى انسانها حاصل نمىشد و مردم به خاطر قدرت ايشان تن به پيروى مىدادند، نه باانگيزه الهى و بر اساس انتخاب آزاد.
اميرمؤمنان (ع) در اين باره فرمود: «اگر خداى متعال مىخواست هنگامى كه پيامبران رابر مىانگيخت، گنجينههاى زر و سيم و معادن گوهرهاى ناب و باغ و بستانهاى پرميوه را در اختيار ايشان قرار مىداد و پرندگان هوا و چرندگان زمين را به خدمت ايشان مىگماشت و اگر چنين مىكرد، زمينه آزمايش و پاداش از بين مىرفت ... و اگر مىخواست، به پيامبران قدرتى دست نيافتنى و عزتى شكست ناپذير و ملك و سلطنتى عطا مىكرد كه ديگران از روى ترس يا طمع تسليم ايشان شوند و دست از گردنكشى و بزرگى فروشى بردارند و در آن صورت انگيزهها و ارزشها همسان مىشد، ولى خداى متعال چنين خواسته كه پيروى از پيامبران و تصديق كتابهاى او و كرنش و فروتنى و تسليم مردم تنها باانگيزه الهى و بدون شائبه باشد.» «١» البته انبيا غير از انجام وظيفه اصلى- هدايت بشر به سوى كمال- كمكهاى فراوانى به بهزيستى مردم كردهاند و هر جا حكمت الهى اقتضا داشته تا حدودى پرده از حقايق ناشناخته و اسرار طبيعت برداشتهاند و به پيشرفت تمدن كمك كردهاند كه موارد زير از باب نمونه ذكر مىشود:
١- تعليم صنعت زره سازى: قرآن كريم در اين زمينه مىفرمايد:
«وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ» «٢»