نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ٥٧
درس هفتم: معجزه در درسهاى آينده راههاى اثبات صدق ادعاى پيامبران راستين بررسى مىشود يكى از آنها معجزه است. تعريف معجزه: معجزه كارى است كه به اذن خداوند بر خلاف عادت و طبيعت توسط پيامبر واقع مىشود و با ادعاى نبوت همراه است، بگونهاى كه ديگران از آوردن مثل آن عاجزند.
چون كسان ديگرى هم غير از انبيا بوده و هستند كه كارهاى شگفتانگيز انجام مىدهند، مانند آنچه كه مرتاضان انجام مىدهند، بايد ويژگيهاى معجزه و فرق آن را با ساير كارهاى خلاف عادت بدانيم تا دچار سرگردانى نشويم.
نشانه هاى معجزه ١- مغلوب هيچ عاملى واقع نمىشود؛ نه عامل طبيعى مىتواند معجزه را باطل كرده و اثرش را زايل كند يا جلويش را بگيرد و نه عامل غير طبيعى. فرض كنيد مرتاضى بر اثر رياضتهاى نفسانى، قدرت نفسانى پيدا كند و بتواند كارهاى خارق عادت انجام دهد؛ مثل اينكه بتواند با اشاره دست، قطار در حال حركت را متوقف كند، ولى ممكن است يك مرتاض قويترى اين كار او را خنثى كند و اشارهاى كرده، قطار راه بيفتد يا از همان اول جلوى تأثير اراده او را بگيرد. در اعجاز چنين چيزى نيست و هيچ نفس قويّى نمىتواند جلوى تأثير معجزه را بگيرد؛ چون همه نفوس در برابر اراده الهى مغلوبند و نمىتوانند جلوى كارى را كه خدا خواسته براى حكمتى (اثباتنبوت) انجام گيرد، بگيرند، حتى