آنچه كه هر يك از راههاى سه گانه روشن مى‌كند، صدق انبيا در ادّعاى نبوّت است، امّا صحّت احكام فرعى رسالت آنان را بايد از روى تعبد پذيرفت، چون محتواى رسالت در اين بخش براى ما از طريق كتاب و سنت ثابت مى‌شود و آنها دو دليل تعبدى براى اثبات مسائل دينى هستند. «١» پس هر حكمى را كه از پيامبر شنيديم (مثل اينكه فرمود:
نمازهاى واجب هفده ركعت است)، از آنجا كه نبوّت او براى ما ثابت شده است بايد بپذيريم و لزومى ندارد كه براى تك تك احكامى كه بيان مى‌كند از او معجزه بخواهيم چنان كه پس از كسب اطمينان به خبرويّت يك پزشك محتواى نسخه‌هاى او نيازى به اثبات عقلى ندارد.