نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٦

٣- آگاهى از نوع كارها و تلاشها و افكارى كه انسان را به آن هدف مى‌رساند يا باز مى‌دارد، و تشخيص ميزان تأثير مثبت يا منفى هر يك از اعمال و افكار در آن.
٤- علاقه به رشد و تعالى همه انسانها و نداشتن منافع شخصى، حزبى و نژادى ... در وضع قانون.
٥- متأثر نشدن از هيچ عاملى در قانونگذارى.
٦- قدرت ارائه قانونى فراگير و كامل در جهت صلاح زندگى اجتماعى و رشد معنوى افراد بشر.
محدوديت آگاهيهاى انسان‌ انسان شرايط فوق را دارا نيست. زيرا آگاهيهاى انسان بسيار محدود است. قرآن مى‌گويد:
«وَ ما اوُتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ الَّا قَليلًا» «١» شما جز اندكى از علم دريافت نكرده‌ايد.
انسان نه از چگونگى نظام آخرت آگاهى دارد و نه از كيفيت سعادتمندى خود در آن نظام، او به اسرار خلقت و گرايشهاى مادى و معنوى و استعدادهاى خويش بطور كامل آگاه نيست؛ راه جهت دادن به آنها را در رابطه با هدف نهايى نيز نمى‌داند و آگاهى او از افكار و كارهايى كه او را به هدف مى‌رساند و يا باز مى‌دارد اندك است.
كارل دانشمند فرانسوى مى‌گويد: با آنكه ما امروز وارث گنجينه‌هايى از مطالعات دانشمندان و فلاسفه و عرفا و شعرا هستيم! هنوز جز به اطلاعات ناقص در مورد انسان دسترسى نداريم كه آنها زاييده روش تحقيقى ماست. و حقيقت وجود ما در ميان اشباحى كه از خود ساخته‌ايم مجهول مانده است؛ در واقع جهل ما از خود زياد است و نواحى وسيعى از دنياى درونى ما هنوز ناشناخته مانده است و بيشتر پرسشهايى كه مطالعه‌كنندگان زندگى انسان طرح مى‌كنند بدون پاسخ مى‌ماند. «٢»