نبوت عامه
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
نبوت عامه - علی نوری، علیرضا - الصفحة ١٠٤
خلاصه انسان علوم خود را از راه حس، از راه فكر و عقل و از راه غيب به دست مىآورد كه راه سوم ويژه برگزيدگان الهى است.
داشتن علم غيب براى بشر ممكن است و دليل عقلى و نقلى بر وقوع آن دلالت دارد. از موارد علم غيب يكى علم انبيا به معارف و احكام الهى است و ديگر علم آنان به حقايق هستى مانند؛ حقايقى كه حضرت يوسف (ع) در مورد تأويل حوادث مىدانست و مانند دانستن حضرت سليمان سخن پرندگان را و آگاهى عيسى (ع) از بعضى كارهاى مردمش و اطلاع پيامبر اسلام (ص) از اعمال امتش كه همه اينها در قرآن مطرح شده است.
پرسش ١- از ميان انواع علوم بشرى، علم پيامبران از چه نوع است؟
٢- دليل عقلى و نقلى علم غيب چيست؟
٣- چه آياتى از قرآن علم به معارف الهى را به عنوان علم غيب مطرح كرده است؟
٤- چه كسانى از انبيا غير از علم به معارف الهى، دانش غيبى ديگرى داشتند؟