معاد شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٧
فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ اجْمَعينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ «١» به پروردگارت سوگند از همه آنها از آنچه عمل مىكردند، سؤال خواهيم كرد.
از حضرت على (ع) روايت است كه پيامبران را نگه مىدارند و از آنها سؤال مىكنند آيا رسالت خويش را به امتها رساندهاند يانه؟ آنان پاسخ مىدهند كه اين وظيفه را انجام دادهاند. «٢» از امتها نيز سؤال مىشود كه رسولان را پيروى كردهاند يا نه؟
صراط و چگونگى عبور از آن صراط به معناى راه است؛ «٣» و مراد از آن پلى است كه بر روى جهنم (يا داخل آن) كشيده شده تا انسانها از آن بگذرند. «٤» از ويژگيهاى صراط آن است كه همه انسانها حتى انبيا و اوصيا بايد از آن بگذرند؛ چنانچه قرآن مىفرمايد:
وَ انْ مِنْكُمْ الَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً «٥» هيچ يك از شما نيست مگر اين كه وارد (صراط) جهنم مىشويد؛ اين امرى حتمى و قطعى بر پروردگارت است.
رسول خدا (ص) در ترسيم صراط مىفرمايد:
روحالامين (جبرئيل) به من خبر داد ... هنگامى كه جميع خلايق اولين و آخرين در روز قيامت جمع شدند، جهنم آورده مىشود، سپس صراطى بر آن نهاده مىشود كه از مو باريكتر و از شمشير تيزتر است. «٦» از مجموع روايات چنين به دست مىآيد كه صراط به تناسب ايمان و اعمال انسانها