رهايى دارد؟ فرمود: «از آن به خدا پناه مى‌بريم. كمتر كسى از فشار قبر رهايى مى‌يابد.
آنگاه كه يكى از دختران پيامبر (ص) توسط شوهرش كشته شد، پيامبر (ص) بر روى قبرش ايستاد. پس سرش را به آسمان بلند كرد و اشك از چشمانش جارى شد، و به مردم فرمود:
من به ياد اين دختر و آنچه از ظلم و ستم كه بر او وارد شد افتادم، پس دلم برايش سوخت، و براى او بخشش از فشار قبر طلبيدم. سپس فرمود: پروردگارا، او را از فشار قبر به من ببخش. خداوند نيز فشار قبر او را به پيامبر بخشيد.
پيامبر (ص) در تشييع جنازه سعد بيرون آمد، در حالى كه هفتاد هزار فرشته او را تشييع مى‌كردند، پس پيامبر (ص) سرش را به آسمان بلند كرد و فرمود: كسى مانند سعد فشار قبر مى‌بيند! ابو بصير مى‌گويد: به امام صادق (ع) عرض كردم: فدايت شوم ما مى‌گوييم او استخفاف به بول داشت. پس آن حضرت فرمود: پناه بر خدا! فشار قبر سعد به خاطر بد اخلاقى او نسبت به خانواده‌اش بود. امام صادق (ع) فرمود: مادر سعد گفت: اى سعد! بهشت بر تو گوارا باد! پيامبر (ص) به او فرمود: اى مادر سعد! براى خدا تكليف تعيين نكن. «١» يونس مى‌گويد: از امام (ع) سؤال كردم آيا كسى كه به دار آويخته شده، عذاب قبر- فشار قبر- مى‌بيند؟ فرمود: بله، خداوند به هوا امر مى‌كند كه او را فشار دهد. «٢» امام صادق (ع) از پدران گرامى‌اش از رسول خدا (ص) نقل مى‌كند كه فرمود:
فشار قبر براى مؤمن كفّاره گناه ضايع كردن نعمتهاست. «٣» و نيز امام صادق (ع) فرمود:
عمده عذاب قبر از بول است (پرهيز نكردن از نجاست بول). «٤» همچنين فرمود: