معاد شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٤
گذشته نزد تو نيامدم و در باقيمانده (از عمرت) نيز نخواهم آمد و زمانى كه شب بيايد مثل آن را مىگويد. «١» ٧- اعضا و جوارح:
قرآن مىفرمايد:
يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ الْسِنَتُهُمْ وَ ايْديهِمْ وَ ارْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ «٢» روزى كه زبانها و دست و پاهاى آنان بر ضررشان به آنچه كه عمل مىكردند، گواهى مىدهند.
در آيهاى ديگر چنين مىخوانيم:
شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ ابْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ «٣» روز قيامت گوش و چشمها و پوستهاى آنان بر عليه آنان گواهى مىدهند، به آنچه كه عمل كرده بودند.
وقتى انسانها اين گواهى را از اعضاى بدنشان مىبينند، با كمال ناراحتى به پوستشان اعتراض مىكنند.
وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا انْطَقَنَا اللَّهُ الَّذى انْطَقَ كُلَّ شَىْءٍ «٤» و به پوستهايشان مىگويند، چرا عليه ما گواهى داديد؟ مىگويند خداوندى كه همه چيز را به سخن در آورده، ما را به سخن آورد.
اگر كسى از گناهانش توبه كند، تمام گناهان از گواهان پوشيده مىشود، و آنان نمىتوانند گواهى دهند. امام صادق (ع) مىفرمايد: چون بندهاى توبه واقعى كند، خداوند او را دوست مىدارد و در دنيا بر روى او پوششى مىكشد. راوى مىگويد: گفتم چگونه خداوند