نامه اعمال‌ هر كس در آن روز همه اعمال نيك و بد خود را حاضر و آماده مى‌بيند:
وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الُمجْرِمينَ مُشْفِقينَ مِمَّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا مالِ هذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لاكَبيرَةً الَّا احْصيها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لايَظْلِمُ رَبُّكَ احَداً «١» و كتاب (كتابى كه نامه اعمال همه انسانهاست) در آنجا گذارده مى‌شود، اما گناهكاران را مى‌بينى كه از آنچه در آن است ترسان و متوحّش هستند، و مى‌گويند: اى واى بر ما! اين چه كتابى است كه هيچ عمل كوچك و بزرگى نيست مگر اين كه آن را شماره كرده است؟! و همه اعمال خود را حاضر مى‌بينند و پروردگارت به هيچ كس ظلم روا نمى‌دارد.
هر كس به فكر خويش است‌ روز قيامت آنچنان سخت و وحشت‌آور است كه هيچ كس به فكر ديگرى نبوده و هر كس به فكر نجات خويش است. قرآن كريم مى‌فرمايد:
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اخيهِ وَ امِّهِ وَ ابيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنيهِ لِكُلِّ امْرِءٍ مِنْهُم يَوْمَئِذٍ شَاْنٌ يُغْنيهِ «٢» در آن روز كه انسان از برادر خود فرار مى‌كند، و از مادر وپدرش و زن و فرزندانش، در آن روز هر كدام از آنها وضعى دارد كه او را كاملًا به خود مشغول مى‌سازد.
رسول خدا (ص) در جواب دختر گراميش فاطمه زهرا (س) كه از حال مردم در آن روز پرسيد، فرمود:
در آن روز همه از هم مى‌گريزند. هيچ دوست و آشنايى و فاميلى نمى‌تواند انسان را يارى كند. «٣»