صراط در دنيا صراط به معناى راه است. ما در هر شبانه روز چند بار كلمه «صراط المستقيم» را در نماز تكرار مى‌كنيم. راه مستقيم بيش از يكى نيست، امّا راههاى انحرافى زياد است.
پيمودن صراط مستقيم در دنيا، زمينه عبور از صراط آخرت را فراهم مى‌كند. مفضل مى‌گويد: از امام صادق (ع) در مورد صراط پرسيدم فرمود: صراط راه معرفت خداست و دو صراط وجود دارد، يكى در دنيا و ديگرى در آخرت؛ امّا صراطى كه در دنياست آن امامى است كه اطاعتش واجب است؛ كسى كه او را در دنيا شناخت و به هدايت او اقتدا كرد، بر صراطى كه پل جهنم در آخرت است مى‌گذرد و كسى كه او را در دنيا نشناخت، قدمش در صراط آخرت مى‌لغزد و در آتش دوزخ مى‌افتد. «١» امام صادق (ع) از پدارنش نقل كرد كه پيامبر اكرم (ص) فرمود: استوارترين قدم بر صراط، قدم كسانى است كه شديدترين محبت را به اهل بيت من دارند. «٢» صراط در آخرت‌ در قيامت راهى وجود دارد كه روى جهنم يا از داخل آن كشيده شده است كه همه بايد از آن عبور كنند.
وَ انْ مِنْكُمْ الَّا وارِدُها كانَ عَلى‌ رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً ثُمَّ نُنَجِّى الَّذينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمينَ فيها جِثِيّاً «٣» هيچ يك از شما نيست مگر آنكه وارد دوزخ مى‌شود، اين امر حتمى و قضاى لازمى است كه پرودرگارت بر عهده خود نهاده است. سپس ماكسانى را كه تقوا پيشه ساخته‌اند نجات مى‌دهيم و ستمكاران را در حالى كه (از ضعف و ذلّت) به زانو در آمده‌اند، در آن رها مى‌كنيم.
جابر از امام باقر (ع) چنين نقل مى‌كند: وقتى آيه «وَ جى‌ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ» نازل شد، در