دارد و چون حسنات مشتمل بر حقّند سنگينى دارند و سيئات از آن جهت كه باطلند و مشتمل بر حقى نيستند، سنگينى ندارند. بنابراين، خداوند اعمال را در آن روز به وسيله حق توزين مى‌كند؛ هر عملى كه در بردارنده حق است، همان وزن و ثقل آن عمل است. «١» موازين در قيامت‌ هشام بن سالم مى‌گويد: از امام صادق (ع) در مورد آيه «وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً» پرسيدم فرمود: آن موازين پيامبران و اوصياى آنانند. «٢» چون پيامبران و اوصيا، مجسمه تقوا و حق هستند و حقيقت هر حسنه‌اى در وجود آنها به كمال رسيده است، اعمال مردم با اعمال آنان سنجيده مى‌شود.
كسانى كه ميزان ندارند بايد توجه داشت كه توزين مختص به اعمالى است كه حبط نشده و از بين نرفته باشند.
قرآن در اين باره مى‌فرمايد:
اولئِكَ الَّذينَ كَفَرُوا بِاياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ اعْمالُهُمْ فَلانُقيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً «٣» آنان كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند، پس اعمالشان حبط شد و روز قيامت براى آنان وزنى به پا نمى‌كنيم.
امام سجاد (ع) فرمود:
... اى بندگان خدا! بدانيد كه براى اهل شرك موازين برپاداشته نمى‌شود و نامه اعمال داده نمى‌شود و همانا آنان گروه گروه به سوى جهنم روانه مى‌شوند و البته برپايى موازين و نامه اعمال براى اهل اسلام است. «٤» معاد شناسى ١٣٧ اوصاف كلى بهشت ص : ١٣٧