وَ يُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فى‌ جَنَّاتِ عَدْنٍ «١» و شما را در بهشتهايى داخل مى‌كند كه از زير آنها نهرها جارى است و در مسكنهاى پاك و پاكيزه در بهشتهاى عدن جاى مى‌دهد.
سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدينَ «٢» (فرشتگان به اهل بهشت مى‌گويند:) سلام بر شما، پاك و پاكيزه شديد، پس داخل شويد و بطور جاويدان در بهشت بمانيد.
وَ ازْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقينَ غَيْرَ بَعيدٍ هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ اوَّابٍ حَفيظٍ مَنْ خَشِىَ الرَّحْمانَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنيبٍ «٣» و بهشت براى پرهيزكاران نزديك گشت و فاصله اى از آنها ندارد اين چيزى است كه به شما وعده داده مى‌شود؛ براى هر كسى كه همواره به سوى خدا باز گردد و پيمانها و احكام او را حفظ كند؛ كسى كه از خداى رحمان در نهان بترسد و همراه قلبى توبه كننده باز آيد.
اعمال زمينه ساز ورود و خلود در بهشت‌ قرآن كريم در يك بيان كلى، ايمان و عمل صالح را شرط ورود و خلود در بهشت مى‌داند.
وَ ادْخِلَ الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرى‌ مِنْ تَحْتِهَا الْانْهارُ خالِدينَ فيها بِاذْنِ رَبِّهِمْ» و آنان كه ايمان آورده و عملهاى شايسته انجام دادند، در باغهايى داخل مى‌شوند كه از زير آنها نهرها جارى است. آنان به اذن پروردگارشان جاودانه در آن باغهاى بهشتى هستند.