بار سوم آن حضرت فرمود: آن دو، روزه نگرفته‌اند؛ چگونه روزه گرفته كسى كه در اين روز (با غيبت كردن) مشغول خوردن گوشت مردم شده است. برو به آن دو امر كن كه اگر روزه‌دار بوده‌اند، قى كنند. آن مرد به سوى آنها برگشت و جريان را بازگو كرد و هر يك از آن دو، يك تكه گوشت قى كردند. «١» حبط و تكفير «حَبط» به معناى باطل و بى‌خاصيت شدن عمل است. «٢» قرآن مى‌فرمايد:
لَئِنْ اشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرينَ «٣» اگر شرك بورزى، بدون شك عمل تو نابود مى‌شود و بيقين، از زيانكاران خواهى بود.
يكى از چيزهايى كه به روشنى، باعث حبط و نابودى اعمال انسان در دنيا و آخرت مى‌شود «كفر» است و گناه آن بقدرى زياد است كه بر ثوابهاى پيشين فائق مى‌آيد و همه را از بين مى‌برد. قرآن در اين باره چنين فرموده است:
انَّ الَّذينَ يَكْفُرُونَ بِاياتِ اللَّهِ ... اولئِكَ الَّذينَ حَبِطَتْ اعْمالُهُمْ فِى الدُّنْيا و الْاخِرَةِ «٤» هر كدام از شما مسلمانان، از آيين حقّ برگردد و كافر بميرد، پس اعمال نيك ايشان در دنيا و آخرت، نابود است و ايشان همواره در عذاب و آتش الهى خواهند بود.
به همين ترتيب هر يك از كارهاى بد- بر حسب اهميّت آن- كارهاى نيك را از بين مى‌برد. براى نمونه، پيامبر اكرم (ص) فرمود:
ايَّاكُمْ وَ الْحَسَدَ فَانَّ الْحَسَدَ يَأْكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ «٥»