خلاصه‌ يكى از مواقف قيامت، موقف ميزان اعمال است. اعمال نيك، سنگين و اعمال بد، سبكند.
ميزان يعنى وسيله سنجش. اعمال با حق سنجيده مى‌شوند و در حقيقت هر عملى كه در بردارنده حق است همان وزن و ثقل آن عمل است و از آنجا كه سيئات مشتمل حق نيستند، سنگينى ندارند. انبياء و اوصيا ميزانهاى روز قيامتند، چون مجسمه تقوا وحق هستند. براى مشركان ميزانى بر پا نمى‌شود و نصب موازين براى اهل اسلام است.
صراط در دنيا، امام هر عصر است و صراط آخرت، همان است كه همه بايد از آن بگذرند، كسانى كه از امام معصوم پيروى كنند، از صراط آخرت نيز مى‌گذرند و غير آنها در جهنم مى‌افتند. هنگام عبور مؤمنان از صراط، آتش جهنم بر آنان سرد خواهد شد و سرعت عبورشان مختلف است. فلسفه عبور از صراط اين است كه بهشتيان بيشترين لذّت را از نعمتهاى بهشتى ببرند، چرا كه قدر عافيت كسى داند كه به مصيبتى گرفتار آيد. ناگفته نماند كه مؤمنان تنها صحنه مصيبت را مشاهده مى‌كنند و دوزخيان نيز از مشاهده اين صحنه كه بهشتيان از صراط مى‌گذرند و آنها مى‌مانند، بيشتر ناراحت مى‌شوند.
پرسش‌ ١- معناى سنجش اعمال چيست؟
٢- چه كسانى ميزان دارند و چه كسانى ميزان ندارند؟
٣- صراط دنيا و صراط آخرت چيست؟
٤- چه كسانى از صراط مى‌گذرند؟
٥- فلسفه عبور از صراط چيست؟