نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟ اين در حالى است كه بهشتيان بر تختهايى تكيه زده‌اند كه با بهترين و زيباترين پارچه‌هاى سبز رنگ پوشانده شده است.
وَ فيها ما تَشْتَهيهِ الْانْفُسُ وَ تَلَذُّ الْاعْيُنُ «١» و در آن بهشت، آنچه دلها مى‌خواهد و چشمها از آن لذّت مى‌برد، وجود دارد.
امام باقر (ع) از حضرت امير (ع) چنين نقل مى‌كند:
طوبى درختى در بهشت است؛ اصل آن در خانه پيامبر (ص) است. مؤمنى نيست مگر اينكه در خانه او شاخه‌اى از شاخه‌هاى آن درخت وجود دارد؛ در قلبش چيزى را نيّت نمى‌كند مرگ اينكه آن شاخه آن را برايش مى‌آورد. «٢» پيامبر اكرم (ص) فرمود: اگر لباسى از لباسهاى اهل بهشت بر اهل دنيا افكنده شود، چشمهاى آنان تحمل نمى‌كند و از لذّت نگاه به آن لباس مى‌ميرند. «٣» و نيز در روايت ديگرى فرمود: خداوند مى‌فرمايد: براى بندگان صالحم چيزى آماده كرده‌ام كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه بر قلب بشرى خطور كرده است «٤» در حديث از امامان معصوم (ع) وارد شده كه هر چيزى در دنيا شنيدنش بزرگتر از ديدنش است و هر چيزى در آخرت، ديدنش بزرگتر از شنيدنش است. «٥» اهل بهشت از لذايذ معنوى و ذكر خدا نيز لذت مى‌برند. پيامبر اكرم (ص) فرمود:
بنده‌اى داخل بهشت نمى‌شود، مگر اينكه نزد سر و پاهايش دو حوريه مى‌نشينند در حالى كه به نيكوترين صدايى كه انس و جن شنيده باشند براى او مى‌خوانند و اين خوانندگى با ابزار شيطانى نيست، بلكه به تمجيد و تقديس خداوند است. «٦»