درس چهاردهم: ميزان و صراط يكى از مواقف قيامت، موقف ميزان اعمال مى‌باشد كه براى عدّه‌اى از مردم به پا مى‌شود. قرآن كريم مى‌فرمايد:
وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازينُهُ فَاولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ فَاولئِكَ الَّذينَ خَسِرُوا انْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِاياتِنا يَظْلِمُونَ «١» وزن در آن روز (قيامت) حق است، پس كسانى كه ميزانهايشان سنگين باشد، آنان رستگارانند و كسانى كه ميزانهايشان سبك باشد، آنان كسانى هستند كه نفس خود را زيانبار كردند به جهت اينكه به آيات ما ستم مى‌نمودند.
وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ انْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبينَ «٢» ميزانهاى عدل را در روز قيامت مى‌نهيم، پس به هيچ كسى ستم نمى‌شود و اگر به مقدار سنگينى يك دانه خردل- كار نيك يا بد باشد- ما آن را مى‌آوريم و كافى است كه ما حسابگر باشيم.
آيات مزبور نشانگر اين است كه حساب روز قيامت بسيار دقيق و خالى از هرگونه ستم است.