در زمين قرار داشته باشد، خداوند همان را (روز قيامت) مى‌آورد، همانا خداوند دقيق و آگاه است. «١» همان گونه كه اين آيات دلالت مى‌كند، فرداى قيامت، انسان نفس عمل نيك و بد خود را خواهد ديد. براى مثال، اموالى كه روى هم انباشته شده و حقوق واجب آن پرداخت نشده باشد، فرداى قيامت شخص گناهكار با همان اموال، عذاب مى‌شود، امام باقر (ع) فرمود:
هر كس زكات مال خود را نپردازد، خداوند خود آن مال را در روز قيامت به صورت اژدهايى از آتش، بر گردن او قرار مى‌دهد و گوشت او را مى‌گزد. «٢» تجسّم اعمال‌ گفتار و كردار انسان در ظاهر، زودگذر است و محو و نابود مى‌شود، اما در واقع، از بين نمى‌رود. قرآن مى‌فرمايد:
وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لايَظْلِمُ رَبُّكَ احَداً «٣» اعمال خود را (در قيامت) حاضر مى‌يابند و خداى تو، به هيچ كس ظلم نمى‌كند.
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا «٤» اعمال بدى را كه انجام مى‌دادند، براى آنها آشكار خواهد شد.
در جهان آخرت، عقايد و افكار، صفات نيكو، صفات پست و كليه اعمال انسان، به صورت خاص و بطور متناسب مجسّم مى‌شود و همواره، همراه و همنشين انسان است كه در قرآن و كتابهاى تفسيرى و روايى، بيان شده است. «٥»