درس دهم: صحنه محشر محشر جايگاهى را گويند كه در روز قيامت انسانها در آن مكان جمع مى‌شوند و حساب پس مى‌دهند؛ يعنى پس از آن كه نفخه احيا توسط اسرافيل دميده شد و همه مردگان زنده شدند، همگان به فرمان الهى روانه صحنه محشر شده و در آنجا گرد هم مى‌آيند، و به اعمال و رفتار آنان رسيدگى مى‌شود، و پس از آن سرنوشت هر كس بنا بر آنچه استحقاق دارد تعيين مى‌شود و او به جايگاه ابديش در بهشت يا جهنّم روانه مى‌گردد.
قرآن كريم درباره حتميت وقوع حشر مى‌فرمايد:
يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَميعاً «١» (بخاطر بياور) روزى را كه همه آنان (انسانها) را محشور مى‌كنيم.
قُلْ انَّ الْاوَّلينَ وَ الْاخَرينَ لَمَجْمُوعُونَ الى‌ ميقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ «٢» بگو اولين و آخرين، همگى در موعد روز معينى جمع مى‌شوند.
در آيات و روايات براى صحنه محشر صفات و ويژگيهايى بيان شده است كه در اينجا به طور فشرده به آنها مى‌پردازيم.
خروج همگان از قبر قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد: