به صورت گروهى به سوى خداى رحمان محشور مى‌كنيم» «١» سؤال شد. فرمود:
اى على! آن گروه سواره هستند، آنان مردانى‌اند كه از خدا ترسيدند و خداوند آنان را دوست داشت و آنان را (به نعمتهاى خاص) اختصاص داد و از اعمالشان راضى شد و آنان را پرهيزكاران ناميد. سپس فرمود: اى على! قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را به وجود آورد، آنان از قبرهايشان خارج مى‌شوند و فرشتگان از آنان استقبال مى‌كنند ... با هر مردى از پرهيزكاران هزار فرشته از جلو و از طرف راست و چپ هستند؛ آنان را با پرواز مى‌برند تا به در بهشت اعظم مى‌رسانند ... پس در، براى آنها باز مى‌شود و داخل بهشت مى‌شوند و همسرانشان از حورالعين و آدميان به حضورشان مشرف مى‌شوند و به پرهيزكاران مى‌گويند:
آفرين بر شما! چقدر شوق ديدار ما به شما شديد بود و اولياى خدا همينگونه به آنان مى‌گويند «٢» برخورد فرشتگان با بهشتيان‌ فرشتگان به استقبال اهل بهشت مى‌روند و به آنان سلام كرده، خوشامد مى‌گويند.
... وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى‌الدَّارِ «٣» و فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى‌شوند (و مى‌گويند:) سلام بر شما به خاطر صبر و استقامتتان، چه پايان خوبى در اين سرا نصيبتان شد! در آيات ديگر چنين آمده است:
لايَسْمَعُونَ فيها لَغْواً وَ لاتَأْث معاد شناسى ١٤٩ ويژگيهاى دوزخ ص : ١٤٨ يماً الَّا قيلًا سَلاماً سَلاماً «٤» در آن (باغهاى بهشتى) نه لغو و بيهوده‌اى مى‌شنوند ونه سخنان آلوده و زشت، تنها چيزى كه مى‌شنوند، سلام است، سلام.