پيامبر گرامى اسلام و ائمه معصومين عليهم السلام در ارتباط با جايگاه، نقش و شؤون رهبرى در اسلام وارد شده، به نكاتى اساسى و در خور توجه بر مى‌خوريم كه در اينجا به پاره‌اى از آنها اشاره مى‌كنيم.
١ حكومت و رهبرى تنها از آن خداوند است؛ «انِ الْحُكْمُ الَّا لِلَّهِ» (انعام (٦)/ ٥٧)
حكم و فرمان، تنها از آن خداست.
٢- اساس رهبرى و حكومت در ديدگاه اسلامى بر معيار «حق» استوار است؛ «فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ» (ص (٣٨)/ ٢٦)
پس در ميان مردم بحق داورى كن.
٣- رهبر اسلامى، كاملترين و مقرب‌ترين انسانها به درگاه الهى در عصر خويش است چرا كه دست عنايت الهى او را از انواع ابتلاها و آزمايشها پيروز و سرافراز بيرون آورده است؛ «وَ اذِ ابْتَلى‌ ابْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَاتَّمَهُنَّ قالَ انّى‌ جاعِلُكَ لِلنَّاسِ اماماً» (بقره (٢)/ ١٢٤)
و (به خاطر بياوريد) هنگامى كه خداوند، ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود و او از عهده اين آزمايشها برآمد. خداوند فرمود: «من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم!» به همين جهت آنان كه به هر شكلى وجود خود را به گناه و ظلم و