قابل اثبات است كه ما در اينجا وارد آن بحث نمى‌شويم و در جاى خودش مفصل بحث كرده‌ايم شايد خداوند توفيق دهد بار ديگر اين مسأله فقهى سياسى اسلام را دوباره مورد بررسى و بحث قرار دهيم و با آنچه امروز در فقه سياسى دنيا مطرح است مقايسه كنيم.
حالا كسى بخواهد اصل مترقى ولايت فقيه را كه اصلى است منصوب يعنى به شكلى كه در فقه ما مطرح است كه جزئى از امامت است را به انتخاب برگردانند كه مردم هر قدر بخواهند اختيار بدهند و هر قدر بخواهند ندهند هر كه را مى‌توانند انتخاب كنند و هر كه را نخواهند انتخاب نكنند اينكه فاتحه خواندن بر اصل ولايت فقيه است، و تحريف ولايت فقيه است اينجا جا دارد علماء و فضلاى حوزه اين مسائل را بحث كنند و با دقت مطالعه كنند تحت تأثير اين گفته‌هائيكه اينجا و آنجا گفته مى‌شود قرار نگيرند و لوث نكنند اين بناى بسيار عظيم و بسيار مهم را كه از مختصات اسلام است و در حقيقت در مقابل فرهنگ دنيا و فرهنگ غرب است اين را خلط نكنند و آن مسائلى كه مورد ولايت فقيه هست در اثر تحت تأثير افكار ديگران يا خداى ناكرده در اثر غرضهاى شخصى كه غالباً خيلى وقتها اين مسائل سبب برگشتها مى‌شود و سبب درجازدنها مى‌شود و سبب سقوطها مى‌شود لوث نكنند.
مسأله ديگر مسأله اعلميّت است چيزى كه خيلى روى آن تكيه مى‌شود مخصوصاً در همين صحبتهاى انحرافى به نظر من مسأله اعلميّت اس رهبرى فرزانه از نسل كوثر ٢٢٤ ضميمه:
ت و اينكه گفته مى‌شود اعلميّت شرط است.
اعلميّت از طرف فقهاء مخصوصاً در كتب فقهى گذشتگان اصلًا نيست. اين واژه‌اى است كه بعد از تحقيقات اصولى و دقتكارى‌ها مخصوصاً در علم اصول و گسترشى كه در فقه و اصول ايجاد شده اين بحث در مسأله اجتهاد و تقليد آمده است. عمده دليلش هم در مسأله تقليد و رجوع به اعلم كه معمولًا مورد احتياط