حكومت و دولت آينده را اداره كنند ... يكى خود من بودم، آقاى مطهرى حامل آن پيام بودند، شهيد بهشتى، آقاى موسوى اردبيلى، آقاى باهنر، بعدهم آقاى خامنه‌اى كه آن موقع مشهد بودند و به ما پيوستند. «١» حضرت آيةالله‌العظمى خامنه‌اى نيز اين موضوع را اين‌گونه بيان مى‌فرمايد:
من در مشهد سرگرم كارهاى اين شهر بودم؛ با برادرانى كه در مشهد بودند در جريانات عمومى و عظيم مردم، ما هم داخل بوديم و فعاليت مى‌كرديم.
مرحوم شهيد مطهرى چند بار تلفنى بطور مستقيم يا با واسطه به من اطلاع دادند، بايد به تهران بروم ... فكر نمى‌كردم براى شوراى انقلاب باشد و مى‌گفتم مى‌آيم. منتها چون در مشهد گرفتاريهاى زيادى داشتم و خيلى بار روى دوش من بود، مرتّب تأخير مى‌افتاد تا اينكه ... پيغام دادند كه امام دستور داده‌اند كه من به تهران بروم. احساس كردم كه مسأله‌اى است كه من بايد به تهران بروم ... در تهران به من گفتند در جلسه‌اى بايد شركت كنم كه در منزل شهيد مطهرى بود. در آن جلسه، همه اعضاى شوراى انقلاب جمع بودند و در آنجا بود كه من اطلاع پيدا كردم كه عضو شوراى انقلاب هستم و تا آن موقع نمى‌دانستم. «٢» ايشان در اين مسؤوليت خطير نيز تلاش فراوانى نمود و در به ثمر رسيدن انقلاب همراه با امام و ياران باوفايش لحظه‌اى دست از كوشش و مبارزه برنداشت و همواره يكى از اعضاى مؤثر اين شورا به حساب مى‌آمد.
كميته استقبال از امام؛ هسته اصلى همه تظاهرات و راهپيماييهاى سال ٥٦- ٥٧ تهران، گروههايى بودند كه تحت مديريت شهيد بهشتى،