فرهنگ ملّى و اسلامى در تهديد دشمن‌ مسأله تهاجم فرهنگى كه ما بارها روى آن تأكيد كرده‌ايم، يك واقعيت روشنى است. ما با انكار آن نمى‌توانيم اصل تهاجم را از بين ببريم. نبايد تهاجم فرهنگى را انكار كرد، تهاجم فرهنگى وجود دارد. اگر ما آن را انكار كرديم، مصداق اين فرموده اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌شويم كه «وَ مَنْ نامَ، لَمْ يُنَمْ عَنْه» شما اگر در سنگر خوابت برد، به اين معنا نيست كه دشمن هم در سنگر مقابل خوابش برده است. تو خوابت برده و سعى كن خودت را بيدار كنى. ما بايد توجه داشته باشيم كه انقلاب فرهنگى در تهديد است؛ كما اينكه اصل فرهنگ ملّى و اسلامى ما در تهديد دشمنان است. «١» تهاجم فرهنگى شيوه‌اى آزموده و موفق‌ نظام سلطه جهانى، همواره ابزارهاى فرهنگى را كارسازترين سلاح براى ايجاد زمينه‌هاى لازم براى نفوذ در مناطق مختلف جهان از جمله جهان اسلام تشخيص داده و با زيركى تمام از آن سود جسته است:
حداقل در طول سال اخير، يعنى از وقتى استعمارگران غربى به فكر افتادند، اين منطقه را از زير سلطه سياسى و اقتصادى دربياورند، به اين تشخيص رسيدند كه بايد امكان استفاده لازم و زمينه را براى نفوذ خودشان در ذهنيّت مردم يك چيزهايى را وارد كنند و هم از آن يك چيزهايى را بگيرند، و لذا با تلاشى كه انجام گرفت، شما مى‌بينيد، «فرنگىِ» مغضوبِ دورانِ «كمپانى ژرى» تبديل مى‌شود به «فرنگى» كه ايرانى موظّف است جسم و روح و ظاهر و باطن خودش را شبيه او بكند و