از جمله پديده‌هاى پرمعنى آن است كه در تمام مدت مبارزات و نيز سالهاى پس از پيروزى علماى متحجّر و بى‌خبر از حوادث كشور و دور از جريانهاى سياسى، هيچ‌گاه در معرض تهاجم دشمنان قرار نگرفتند بلكه حتى گاه مورد ستايش و تمجيد نيز واقع شدند و حملات جسمى و تبليغى و حتى تهمت ارتجاع و واپسگرايى از سوى روشنفكر نمايان عامل بيگانه، تنها متوجه علما و روحانيونى شد كه از لحاظ انديشه سياسى و نوآوريهاى عرصه علم و عمل درخشيده و به عنوان قشرى پيشرو و مترقى و آگاه شناخته شده‌اند. «١» ٤- پشتوانه معنوى انقلاب:
امروزه قلمهاى مزدور و دست‌هاى فروخته شده به دشمن در كار آنند كه اين پشتوانه معنوى انقلاب را در چشم مردم تضعيف كنند.
دشمن انقلاب، جامعه روحانيت را در صورتى تحمّل مى‌كند كه روحانيون از دخالت در امور سياست و حضور در صحنه‌هاى انقلاب كنار بكشند و مانند جمعى از روحانيون بى‌خبر و متحجّر گذشته و حال به كنج مدارس و مساجد اكتفا كنند و كشور و زندگى مردم را به آنان بسپارند. «٢» وظايف متقابل مردم و روحانيت متعهد موضع‌گيرى‌هاى دشمنان به درستى همان حقيقتى را براى مردم آگاه و جامعه روحانيت متعهد و انقلابى آشكار مى‌سازد كه امام حكيم و روشن‌بين ما بارها آن را بيان كرده‌اند: