رهبرى فرزانه از نسل كوثر - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤
اعمال انسان، پوچ و بىاثر خواهدبود و اينگونه افراد همچون مردم دوران جاهليت، راه ضلالت و گمراهى را طى مىنمايند گرچه با عنوان مسلمانى زندگى كنند.
و بدين ترتيب درمىيابيم كه از نظر اسلام، رهبرى انسانها در مسير سعادت و رستگارى جايگاهى بسيار رفيع و والا و مهم دارد.
رهبر اسلامى به درجهاى از كمال رسيده كه شايسته عنوان جانشين خداست، از هرگونه آلودگى و گناه به دور است، استبداد و خود كامگى برازنده او نيست، هدفى جز هدايت انسانها براى رسيدن به سعادت و كمال ندارد، سخنى جز سخن حق بر زبان نمىراند و حكمى بر ضد موازين حق جارى نمىكند، بدون او حركت تكاملى و سعادتمندانه انسانها ممكن نيست و جامعه بشرى هرگز بىنياز از وجود او نخواهد بود.
در سايه ولايت الهى در بينش اسلامى، ولايت و حاكميت اصلى، از آنِ خداست، اما اعمال اين حاكميت و ولايت و ابلاغ فرامين او به انسانها، به وسيله افراد خاصى، صورت مىپذيرد. اينان انبيا و پيامبران الهى هستند كه برخى مانند حضرت نوح، ابراهيم، موسى، عيسى و پيامبر خاتم محمد بن عبدالله صلى الله عليه و آله خود صاحب «شريعت» و آيين خاصى بودهاند كه پيامبران «اولوالعزم» ناميده مىشوند و برخى ديگر خود شريعت و آيين خاصى نداشتهاند و وظيفه آنها دعوت مردم بر شريعت پيامبر اولوالعزم پيش از خود بوده است.
آخرين پيامبران الهى، پيامبر اسلام است و پس از او پيامبر ديگرى مبعوث نخواهد شد؛