موضوع ديگر اينكه ولايت فقيه جزئى از ولايت ائمه و دنباله ولايت آنهاست در اينها نبايد كسى تشكيك كند اگر بنا باشد امروز ما ولايت فقيه را بكشيم به مسئله اينكه ولى فقيه اختياراتش‌را از مردم مى‌گيرد از انتخاب مى‌گيرد از كى و كى مى‌گيرد. اين درست نقطه مقابل با تمام آن برنامه اسلامى و استدلال فقهى در مسأله ولايت‌فقيه مى‌باشد، چون اصل ولايت و حاكميت از آيات و روايات متعددى استفاده مى‌شود كه اين مربوط به خداوند متعال وب عد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و بعد ائمه عليهم السلام و بعد من ينصبه الائمه عليهم السلام است، اينطور نيست كه به مردم اختيار داده شده باشد. رواياتى كه صادر شده در اين مورد از ائمه خيلى روشن است همين روايات قضا وقتى مى‌خواهد راجع به قاضى حرف بزند نمى‌گويد شما برويد براى خود يك قاضى انتخاب كنيد مى‌گويد من براى شما قاضى قرار دادم مى‌گويد (الراد عليهم كالراد علينا) مسئله اينكه بنشينيد براى خودتان انتخاب كنيد نيست.
اصلًا مسئله شورا به مفهوم امروزى و انتخاب و اختيار ولى امر و سيستم حكومتى براساس انتخاب به معناى دمكراسى يكى از بدعت‌هاييست كه از فرهنگ غرب آمده و از بعضى فرهنگهاى مخالف شيعه آمده در مسأله ولايت و حاكميت سياسى اسلام چنين چيزى در اسلام اصلًا نبوده است بهترين دليلش كه دليل قطعى است اينست كه اگر مسأله انتخاب و شورا بمعناى سياسى آن يك مسأله مورد قبول و مبناى حاكميت در اسلام بود قطعاً از ائمه اطهار از پيامبر صلى الله عليه و آله در اين زمينه رواياتى صادر مى‌شد كه حالا اين مبناى مهم شرايطش چيست و شرايط انتخاب كنندگان چيست و شرايط انتخاب شوندگان چيست ببينيد در يك مسأله جزئى، چقدر روايت از معصومين عليهم السلام صادر شده است چطور مى‌شود در يك مسأله به اين مهمى كه يك مبناى اسلاميست نه روايتى نه حديثى و نه عملى از ائمه اطهار نه اشاره‌اى به اينكه در اسلام چيزى بنام‌