عادل باشد امّا مردم مى‌خواهند بفهمند يا نفهمند، بخواهند يا نخواهند عدالت در حق آنان بايد اجرا شود، چنين نيست. اسلام مى‌گويد مردم بايد به حقوق خود واقف باشند و اگر مردم به حقوق خود واقف شدند و آن حقوق را طلب كردند اجراى عدالت يك تضمين حتمى پيدا مى‌كند. به‌همين جهت در دوران حكومت عادلانه امير مؤمنان عليه السلام با اينكه قوانين اسلام در جامعه حاكم بود و با اينكه در رأس دستگاه حكومت، شخصى مانند على بن ابى‌طالب قرار داشت كه عدل مجسّم بود در عين حال براى اينكه عاملان حكومت در گوشه و كنار جامعه بزرگ اسلامى از جاده عدل تخطّى نكنند و حقوق مردم پايمال نشود، اميرالمؤمنين عليه السلام به هوشيار كردن مردم و آگاه ساختن آنها نسبت‌به حقوقشان اصرار عجيبى داشت. «١» اجراى عدالت در جامعه‌ در جامعه اسلامى ما بايد اين هر سه كار با هم انجام بشود، قوانين عادلانه اسلامى بايد به‌وسيله مجلس شوراى اسلامى به صورت كاملًا اسلامى تقنين بشود و وضع قوانين متكى و مبتنى به احكام اسلام باشد ...
قوه مجريه و دستگاه دولت در اجراى قوانين اسلامى بايد فروگذار نكند ...
مخصوصاً قوه قضائيه و دستگاه دادگسترى اسلامى بايد صد در صد منطبق بر احكام اسلامى، حقوق حقه مردم را انفاذ كند.
مردم را بايد به حقوق خود آشنا كنند؛ گويندگان! نويسندگان! متفكران اسلامى! مردم بايستى حقوقشان را بشناسند و استيفاى آن حقوق را بخواهند. «٢»