عادلانه فقط قوانين اسلام است، زيرا اسلام قوانين خود را از وحى خدامى‌گيرد و خدا كه داناى همه اسرار و رموز عالم است قوانين جامعه اسلامى را منطبق با قوانين فطرت و طبيعت جهان قرار مى‌دهد. و اگر قوانين الهى اجرا بشود، عدل به معناى واقعى در جامعه مستقر خواهد شد. «١» ٢- مجريان عادل و با تقوى:
پايه دوّم، نيروى اجرا كننده اين قوانين است، اگر قوانين عادلانه باشد امّا نيروى اجرا كننده عادل نداشته باشد از عدل اجتماعى خبرى نخواهد بود.
بهترين قوانين اگر مجريان شايسته‌اى نداشته باشد هميشه معطل خواهد ماند، همچنان كه قرن‌هايى گذشت و قوانين اسلام در جامعه‌هايى كه مسلمان‌ها در آن زندگى مى‌كردند اجرا نشد، به همين جهت است كه از نظر اسلام مجرى قوانين يعنى آن مقامى كه در رأس قوه اجرايى قرار مى‌گيرد بايد انسانى عادل باشد، باتقوا و مراقبت كامل و بر قوانين و اجراى آن نظارت كند. «٢» ٣- نظارت و آگاهى مردم:
امّا نكته بسيار مهم، در مورد پايه سوم، اجراى عدالت است و آن «مردم» اند.
اگر بخواهيم در جامعه عدالت به‌معناى واقعى اجرا بشود بايد مردم در صحنه اجتماع حضور كامل داشته باشند. حقوق خود را بفهمند و اجراى عدالت را كه تأمين عادلانه آن حقوق است بخواهند. به‌همين جهت اسلام بر روى فهم و درك مردم تكيه مى‌كند. اسلام نمى‌گويد كه مجرى‌