بخش نخست هدايت در نظام خلقت‌ پيش از پرداختن به موضوع رهبرى انسان از ديدگاه اسلام لازم است به عنوان مقدمه، بخشى در موضوع كلى هدايت و رهبرى در نظام خلقت داشته باشيم.
«هدايت» يكى از سنتهاى الهى و يك قانون عمومى و فراگير در نظام آفرينش و يكى از بديهيات است؛ زيرا براساس سنن الهى، هدف از خلقت هر موجودى رسيدن به كمال مطلوب است و به همين دليل محتاج نوعى هدايت و رهبرى است كه بتواند او را در طى اين مسير كمك كند.
براين مبنا، اگر با دقت به جهان اطراف خود بنگريم مجموعه‌هاى به هم پيوسته‌اى را مشاهده مى‌كنيم كه با نظم و ترتيب خاصى به سوى هدفى معين پيش مى‌روند و در راه رسيدن به آن هدف، از نوعى هدايت و جهت‌دهى منطقى و حيرت‌آور برخوردارند.
اين قاعده كلى در ميان همه موجودات عالم، از جمله انسان به وضوح قابل درك و مشاهده است.
اصل هدايت در بين موجودات‌ پروردگار عالم، هدايت هر موجودى را به همراه آفرينش او در