مقاماً محموداً» درآمد. او با عمرى كه روزها و ساعتها و لحظه‌هايش به مراقبه [نفس‌] سپرى شد، صدها آيه قرآن را كه در توصيف مخلصين و متقين و صالحين است، مجسّم و عينى ساخت. او قرآن را نه فقط در محيط زندگى جامعه و با تشكيل جامعه اسلامى بلكه در نفس خود و در زندگى خود تحقّق بخشيد. «١» او به همه فهماند كه انسان كامل شدن، على‌وار زيستن و تا نزديكى مرزهاى عصمت پيش رفتن افسانه نيست. «٢» شجاعت اخلاقى و روحى:
آن قدرت و صلابت معنوى و شجاعت روحى و اخلاقى كه در يك لحظه، يك موضعى را به خاطر اسلام و مسلمين اتخاذ مى‌كند كه دنيا در مقابل اين موضع‌گيرى متحيّر مى‌ماند، اين شجاعت، از شجاعت در جنگ بالاتر است، اين شجاعت اخلاقى و روحى است كه كمتر از بزرگان عالم اين قدر توانسته است آن را در اعمال و رفتار خود نشان دهد. «٣» مصلح و انقلابى بزرگ:
او آن روح‌الله بود كه با عصا و يد بيضاى موسوى و بيان فرمان مصطفوى به نجات مظلومان كمر بست. نخست فرعونهاى زمان را لرزاند و دل مستضعفان را به نور اميد روشن ساخت. او به انسانها كرامت و به مؤمنان عزّت و به مسلمانان قوّت و شوكت، و به دنياى مادى و بى‌روح، معنويت و به جهان اسلام حركت و به مبارزان و مجاهدان فى‌سبيل‌الله شهامت و