اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ٢٧ - ب-رفتار مشكوك

ب-رفتار مشكوك

عامل ديگرى كه در پيدايش سوءظنّ تأثير دارد، دورى نجستن از مواضع تهمت است. امير مؤمنان (ع) در اين باره فرمود:

مَن عَرَّضَ نَفْسَهُ لِلتُّهْمَةِ فَلاٰ يَلُومَنَّ مَنْ اَسٰاءَ بِهِ الظَّنَّ [١]

آنكه خود را در معرض تهمت قرار مى‌دهد، نبايد آنان را كه به او گمان سوء مى‌برند، سرزنش نمايد!

امام صادق (ع) ضمن هشدار دربارۀ انجام رفتار مشكوك و دورى از مواضع تهمت مى‌فرمايد:

وَ لٰايَقْضىٖ اَحَدُكُمْ مَعَ اُمِّهِ فِى‌الطَّريٖقِ فَاِنَّهُ لَيْسَ كُلُّ وٰاحِدٍ يَعْرِفُهٰا [٢]

هيچ يك از شما با مادر خويش در كوچه و بازار به گفت‌وگو نپردازد، زيرا همه او را نمى‌شناسند (و ممكن است اين كار موجب سوءظن بينندگان گردد) .

حضرت على (ع) در وصاياى خود به فرزندش امام مجتبى (ع) مى‌فرمايد:

اِيّٰاكَ وَ َموٰاطِنَ‌التُّهْمَةِ وَالَْمجْلِسَ الْمُظْنُونَ بِهِ السُّوءُ [٣]

از جايگاههاى تهمت و مجلسى كه مورد سوءظن است، بپرهيز.

بنابراين، انسان گاه با عمل و رفتار خود، خويشتن را در معرض تهمت و سوءظن قرار داده و موجب گناه ديگران و بى‌اعتبارى خود مى‌شود. از اين رو، بايد از بازتاب كارهاى خويش غافل نباشيم.