اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ٨٦ - شبكۀ كارگزاران حكومتى

و نيز به فرماندار فارس، عتابى اين چنين دارد:

در انتخاب تو، پاكى پدرت مرا فريفتۀ تو كرد و پنداشتم تو هم مانند او خواهى بود. . . اگر آنچه به من دربارۀ تو گزارش شده، درست باشد، شتر قبيلۀ تو و بند كفش تو نزد من بهتر از خود توست. [١]

به يكى ديگر از كارگزاران خود اين گونه خطاب مى‌كند:

به من گزارش شده كه تو انسان متكبّر و پرخورى هستى و غذاهاى رنگارنگ صرف مى‌كنى. روى منبر سخن نيكان را بر زبان مى‌آورى و آنگاه كه از منبر فرود مى‌آيى، عمل بى‌پروايان را پيشه مى‌كنى. اگر اين گزارشها صحيح باشد، به خودت ضرر زده‌اى! [٢]

در برابر اين عتابنامه‌ها، تشويق نامه‌هايى براى كارگزارانى كه حُسن عمل و مديريت آنان از طريق شبكۀ اطّلاعاتى گزارش شده بود، از سوى آن حضرت فرستاده شده است. به عنوان نمونه مى‌توان به نامۀ آن بزرگوار به سعد بن مسعود، فرماندار مدائن، اشاره كرد:

اَمّٰا بَعْدُ، فَإِنَّكَ قَدِ ادَّيْتَ خَرٰاجَكَ وَاَطَعْتَ رَبَّكَ وَاَرْضَيْتَ إِمٰامَكَ، فِعْلَ الْمُبِّرِ التَّقِى النَّجيٖبِ، فَغَفَرَ اللّٰهُ ذَنْبَكَ، وَ تَقَبَّلَ سَعْيَكَ وَ حَسَّنَ مَآبَكَ [٣]

همانا تو به شيوۀ انسانهاى نيكوكارِ پرهيزكارِ ستوده رفتار، خراجت را پرداخته و پروردگارت را اطاعت كرده و امامت را خشنود ساخته‌اى، پس خدا گناهانت را بيامرزد و كوششت را بپذيرد و فرجامت را نيكو كند.