اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ٨٠ - مأموران پوششى
انجام وظيفه مىكنند، نتيجۀ كار را متقن مىسازد. در تعقيب يك باند از اشرار، امير مؤمنان (ع) بخشنامهاى را به اين مضمون صادر كرد:
مِنْ عَبْدِاللّٰهِ عَلِىٍّ اَميٖرِالْمُؤْمِنيٖنَ إِلىٰ مَنْ قُرِئَ عَلَيْهِ كِتٰابىٖ هذٰا مِنَ الْعُمّٰالِ. اَمّٰا بَعْدُ فَإِنَّ رِجٰالاً لَنٰا عِنْدَهُمْ تَبِعَةٌ خَرَجُوا هَرٰاباً نَظُّنُهُمْ خَرَجُوا نَحْوَ بِلاٰدِ الْبَصْرَةِ، فَاسْأَلْ عَنْهُمْ اَهْلَ بِلاٰدِكَ وَاجْعَلْ عَلَيْهِمْ الْعُيُونَ فىٖ كُلِّ نٰاحِيَةٍ مِنْ اَرْضِكَ ثُمَّ اكْتُبْ اِلَىَّ بِمٰا يَنْتَهىٖ اِلَيْكَ عَنْهُمْ [١]
از بندۀ خدا، على امير مؤمنان به هر يك از كارگزاران حكومتى كه اين بخشنامه بر او قرائت مىشود: گروهى از مجرمان و متهمان (از زندان) گريختهاند و به احتمال قوى به سوى بصره در حركت هستند. (هر يك از نمايندگان دولتى موظفند) جست و جو از آنان را در ميان مردم آغاز كنند و در هر ناحيه از محلّ مأموريت خود مأموران اطّلاعاتى خاصّى را به كار گيرند و نتيجه را كتباً گزارش نمايند.
بنابراين، در ساختار سيستم اطّلاعاتى، بايد چنين افرادى كه بتوانند اين نقش را ايفا كنند، در نظر گرفته شوند.
مأموران پوششى
يكى از شيوههاى رايج و موفّق كسب خبر، خبرگيرى از طريق مأموران در پوشش خبرنگار، پزشك، چوپان، دستفروش، كشيش، پيشهور و. . . است. در ساختار شبكۀ اطّلاعاتى پيشبينى جايگاهى براى چنين نيروهايى
[١] . شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج ٣، ص ١٢٨.